Op woensdag 28 november 2018 in ’t Veerhuis in Nieuwegein, hield LOMOZ één van de vier ledendagen, die per jaar worden georganiseerd.

De eerste spreker van de dag was Anne Wouters van de AWVN (Algemene WerkgeversVereniging Nederland). Zij presenteerde het project ’Wegwerkzaamheden’ dat gaat over actuele arbeidsverhoudingen en hoe die verbeterd kunnen worden. Een aspect hiervan is ‘regiodeals’, wat voor de zorg een hulpmiddel kan zijn bij personeelstekorten.

Hoewel sommige aanwezigen de directe link naar de eigen sector (Zorg & Welzijn) miste, werden de presentatie en de brochure positief ontvangen.

Na een korte pauze verzamelden de LOMOZ-leden zich in drie groepen, gebaseerd op de subsectoren, die LOMOZ kent: 1) ziekenhuizen, 2) verpleging, verzorging en thuiszorg en 3) de geestelijke gezondheid- en gehandicaptenzorg.
In die groepen werd een presentatie voorbereid over de problemen, die ondernemingsraden in deze tijd ondervinden in hun OR-werk.

Na een aangename en smakelijke netwerklunch werd een ledenvergadering gehouden, waarin vier nieuwe bestuursleden werden gekozen, waarmee het LOMOZ-bestuur weer voltallig is.
LOMOZ-bestuursleden zijn deskundige vrijwilligers met een warm hart voor medezeggenschap.
In de vergadering werd ook de begroting voor 2019 toegelicht en door de leden goedgekeurd.
LOMOZ is een groeiend en financieel gezond platform, dat binnenkort zijn 40(?)-jarig (we zijn nog op zoek naar de ‘geboortedatum’ van LOMOZ) bestaan zal vieren.

’s Middags was de SER-commissie bevordering medezeggenschap (SER/CBM) te gast.
De taken van deze commissie werden door de secretaris van de commissie, Sophia Geelkerken en één van de kroonleden, Robbert van het Kaar, toegelicht. Verteld werd wat de commissie voor ondernemingsraden kan betekenen en ook wat haar beperkingen zijn.
De SER (en dus ook al zijn commissies) bestaat uit werknemersvertegenwoordigers, werkgeversvertegenwoordigers en zgn. kroonleden, die onafhankelijk zijn.
Alles wat bereikt wordt is dus een compromis tussen soms tegengestelde belangen en afhankelijk van de welwillendheid van de andere overlegpartner.

De LOMOZ-leden konden in het middagdeel de zaken, die in het ochtenddeel waren verzameld, aan de SER-commissieleden voorleggen.

Rode draad: gebrek aan voldoende personeel in de sector, waardoor de werkdruk enorm geworden is en het werk (en dus ook het OR-werk) niet meer goed gedaan kan worden.

Het inhuren van ZZP-ers in zorg & welzijn wordt negatief beoordeeld, zowel voor de ZZP-ers zelf als ook voor de mensen in dienst en voor de organisaties. ZZP-ers zijn duur, ze hebben vrijheden, die vaste medewerkers niet hebben en ze zijn lang niet altijd goed ingewerkt. Zelf lopen ze risico’s doordat ze geen vaste contracten hebben en dus geen garantie op werk, geen pensioenopbouw en geen werknemersverzekeringen.

De sector zal aantrekkelijker gemaakt moeten worden. Denk aan meer autonomie voor medewerkers, betere salarissen en erkenning van de beroepen in de zorg als zwaar beroep; een erkenning, die veel andere Europese landen wel kennen.

Ondernemingsraden kunnen, zoals gezegd, steeds vaker hun werk niet goed doen door de hoge werkdruk in het werkveld. De OR-faciliteiten kunnen op papier nog zo goed geregeld zijn; de zorg voor de patiënten/cliënten gaat voor zorgmedewerkers altijd voor.

De hoge werkdruk leidt ook steeds vaker tot hoog en langdurig verzuim, wat de druk op de collega’s weer verder vergroot. Deze vicieuze cirkel moet doorbroken worden.

Nu de financiering van de (thuis)zorg naar de gemeenten is gegaan, krijgen zorgorganisaties vaak met meerdere gemeenten te doen, die allemaal hun eigen regels en tarieven hebben.
Dat vergt een enorme en tijdrovende administratie.
Oplossing kan zijn om dit per regio centraal te regelen, zodat er één aanspreekpunt is en er gelijke regels zijn in dichtbij elkaar gelegen (kleine) gemeenten.

In de ziekenhuizen zijn het juist de zorgverzekeraars, die het voor het zeggen hebben, hetgeen ook een zware druk legt op de financiering en daarmee op de werkdruk. Uiteraard kwamen de faillissementen bij de MC-ziekenhuizen en het Slotervaartziekenhuis aan de orde. Zou de OR, net als de cliëntenraad, enquêterecht moeten krijgen bij vermoeden van mismanagement? Robbert van het Kaar antwoorde dat hij hiervoor al jaren zijn best doet.

De verschillende CAO’s in de zorg hebben bovendien als nadelig effect, dat dat ruimte biedt aan zorgorganisaties om elkaars medewerkers ‘weg te kopen’.
De terugkeer naar één zorg-CAO zouden de LOMOZ-leden toejuichen.

Tenslotte is er de veelbesproken noodzaak tot ‘ont-regelen’ in zorg & welzijn.
Medewerkers zijn vaak meer tijd kwijt aan de administratie dan aan de patiënten/cliënten zelf.
Ondanks toezeggingen van het kabinet tot deze ‘ont-regeling’ is er nog niet erg veel veranderd.

Reactie van de SER/CBM is, dat de commissie blij is met geluiden uit het medezeggenschapsveld.
Te hoge verwachtingen moeten echter getemperd worden, om de eerder genoemde redenen.
Dit werd door sommige aanwezigen wel jammer gevonden, maar is was ook begrip voor.
De komst van de SER-CBM-vertegenwoordiging werd op prijs gesteld.

Het LOMOZ-bestuur, inmiddels weer op volle sterkte, gaat zich ook buigen over de mogelijkheid om zelf, al of niet in samenwerking met SER-CBM, te gaan lobbyen bij de politiek om zaken in de sector beter geregeld te krijgen.

Duidelijk is wel, dat uitbreiding van OR-faciliteiten op papier op dit moment weinig zal opleveren.
Meer handen aan het bed is wat nodig is om ook de ondernemingsraden weer te kunnen laten doen waar zij zich voor gesteld zien.

Voor meer info zie www.LOMOZ.org

of mail naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

20181128 SER_LOMOZ themadag.pdf 1.22 MB 09/01/2019 08:38:07